parisa's blog

เกลียดร่ม

        กลับมาเริ่มต้นอาทิตย์ใหม่อีกแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจัง วันนี้จะลองกลับไปเย็บกระเป๋าใส่กระดาษทิชชู่กับกระเป๋าลดโลกร้อนเป็นของตัวเองซะที ช่วงนี้งานเริ่มลดลงแล้วค่อยพอมีเวลาหายใจบ้าง เคยเป็นมั๊ย ตอนเช้า ลืมตาขึ้นมาบนที่นอนอุ่นๆ ถอนหายใจ เบื่อจังไม่อยากไปทำงาน อยากเป็นตัวอุ้ยอ้ายคลานอยู่ตามพื้น อยากตื่นสายๆ ไม่มีอะไรต้องกังวล เที่ยวไปเรื่อย อยากไปที่ไหนก็ไป ไม่ต้องกลัวว่าใครจะโทรตาม ถ่ายรูปที่ที่เราไปเที่ยวแล้วก็ส่งไปให้เพื่อนอิจฉา อู๊ย ย ย จะสุขอะไรปานนั้น แต่คิดไปคิดมา...มัวแต่เล่นอยู่จะเอาเงินที่ไหนกิน ก็เลย เอ้า ฮึบ สูดหายใจ ลึก ลึก ลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานต่อ เอาวะ งานที่ทำยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะ มัวแต่เล่นก็สมองฝ่อหมดซินะ ยังมีแรงอยู่นี่นา มองโลกในแง่ดีว่าเรายังโชคดีที่มีงานให้ทำ (ถึงจะไม่ค่อยอยากทำเท่าไหร่) วันนี้ตอนกลางวันเลยออกมาเดินรับแสงแดด เผาหน้าตัวเองแก้เบื่อดีกว่า ปกติจะซื้อข้าวกลางวันมากินที่โต๊ะทำงาน นั่งอ้วนอ่านข่าวบันเทิงอยู่หน้าจอทุกวันจนเพื่อนฝูงทักว่าตัวเหลือง ให้ลงไปตากแดดบ้าง เวลาเดินไปไหนก็ไม่ชอบพกร่มนะ อาจจะเป็นเพราะหน้าด้านทนแสงแดดไหว แต่เพื่อนสาวส่วนใหญ่มักจะกางร่มบางคนถึงกับใส่แว่นกันแดดลงมากินข้าวกลางวันเลยทีเดียว บางทีรู้สึกรำคาญคนที่กางร่มจัง ไอ่เราจะเดินแซงก็ไม่กล้า ก็พี่แกเล่นเดินซะกลางฟุตบาท เราต้องเสี่ยงชีวิตลงมาเดินข้างล่างเพื่อแซงเจ๊ เท่านั้นไม่พอ บางคนสะบัดสายที่เอาไว้รัดร่มใส่หน้าอีก กรรมของคนไม่ใช้ร่มอย่างเราจริงๆน๊อ...

คิดถึง VOX และ Neighborhood ที่น่ารักทุกท่าน

         ไม่ได้เข้ามา update นานแล้วนะเนี่ย มีหลายเรื่องผ่านเข้ามาในชีวิตมากมายจนบางทีเล่าออกมาเป็นเรื่องราวไม่ได้ ตอนนี้รู้สึกโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนิดนึง ใจเย็นขึ้นนิดหน่อย แต่ก็ยังทำอะไรโผงผางเหมือนเดิม แก้ไม่หายจริงๆ เพื่อนๆที่เรียนมาด้วยกันก็พร้อมใจมีหลานมาให้ป้าได้เชยชม ได้ไปงานแต่งงาน ได้ไปงานศพบ่อยขึ้น เห็นสิ่งต่างๆเปลี่ยนไปตามเวลา เหมือนจะปลงแต่ก็ยังทำใจกับบางเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิตไม่ได้ ได้แต่ปล่อยให้ผ่านไปและให้เวลาทำให้เรารู้สึกดีขึ้น อย่าลืมที่จะมีความสุขกับทุกๆวันก็พอแล้ว
          มาเข้าเรื่องกันก่อน วันนี้อยากคุยเรื่องภาวะโลกร้อนหน่อย เพิ่งรู้ว่า CISCO เค้าทำ theme ให้ VOX ด้วย สีเขียวสบายตาดีจัง ตอนนี้ก็ลดใช้ถุงพลาสติก ซื้อกล่องข้าวมาใช้แทน (การถือกล่องข้าวน่ารัก น่ารักไปที่ร้านแล้วยื่นให้เค้าตักข้าวใส่ให้นี่เป็นความภูมิใจเล็กๆส่วนตัว เวลามีคนมองแล้วพูดว่า ว๊ายกล่องข้าวน่ารักจัง มันหัวใจพองโต แล้วก็จะหันไปบอกกับคนพูดว่า ลดโลกร้อนกันค่ะ) พกถุงผ้ามาทำงานด้วย ทุกเช้าก่อนเข้าที่ทำงานมองดูรอบตัว จะมีขยะกองเต็มไปหมด เหมือนพี่พ่อค้าพี่แม่ค้าเอามาวางรวมไว้เพื่อรอให้คุณเทศบาลมาเก็บ หนุ่มสาวออฟฟิศก็ยังคงหิ้วถุงพลาสติกใส่แก้วกาแฟพร้อมกล่องโฟมใส่ข้าวเหมือนทุกๆวัน น้อยคนที่จะพกกล่องข้าวหรือกระติกน้ำ ครั้งนึงเคยได้ดู FWD MAIL น้องนกที่ติดอยู่ในกองถุงพลาสติกสูงเท่าบ้านแล้วไม่สบายใจเลยจริงๆ ปริมาณการใช้ของพวกเรามากขึ้นทุกวัน เวลาไปซื้อของแล้วบอกคนขายว่าไม่เอาถุงค่ะ เค้าก็จะทำหน้างงๆใส่ บางทีประเทศเราคงรณรงค์ลดการใช้ถุงพลาสติกน้อยเกินไป อยากให้มีการรณรงค์กันให้มากกว่านี้จัง น้อยคนที่มีการเปลี่ยนพฤติกรรม บางทีการเริ่มทำอะไรเล็กๆน้อยเช่นพกถุงผ้าก็ถือว่าเราได้ช่วยโลกแล้วนะคะ มาเริ่มกันตั้งแต่วันนี้เลยดีกว่า เอ้า ลุย !