กลับมาเริ่มต้นอาทิตย์ใหม่อีกแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจัง วันนี้จะลองกลับไปเย็บกระเป๋าใส่กระดาษทิชชู่กับกระเป๋าลดโลกร้อนเป็นของตัวเองซะที ช่วงนี้งานเริ่มลดลงแล้วค่อยพอมีเวลาหายใจบ้าง เคยเป็นมั๊ย ตอนเช้า ลืมตาขึ้นมาบนที่นอนอุ่นๆ ถอนหายใจ เบื่อจังไม่อยากไปทำงาน อยากเป็นตัวอุ้ยอ้ายคลานอยู่ตามพื้น อยากตื่นสายๆ ไม่มีอะไรต้องกังวล เที่ยวไปเรื่อย อยากไปที่ไหนก็ไป ไม่ต้องกลัวว่าใครจะโทรตาม ถ่ายรูปที่ที่เราไปเที่ยวแล้วก็ส่งไปให้เพื่อนอิจฉา อู๊ย ย ย จะสุขอะไรปานนั้น แต่คิดไปคิดมา...มัวแต่เล่นอยู่จะเอาเงินที่ไหนกิน ก็เลย เอ้า ฮึบ สูดหายใจ ลึก ลึก ลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานต่อ เอาวะ งานที่ทำยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะ มัวแต่เล่นก็สมองฝ่อหมดซินะ ยังมีแรงอยู่นี่นา มองโลกในแง่ดีว่าเรายังโชคดีที่มีงานให้ทำ (ถึงจะไม่ค่อยอยากทำเท่าไหร่) วันนี้ตอนกลางวันเลยออกมาเดินรับแสงแดด เผาหน้าตัวเองแก้เบื่อดีกว่า ปกติจะซื้อข้าวกลางวันมากินที่โต๊ะทำงาน นั่งอ้วนอ่านข่าวบันเทิงอยู่หน้าจอทุกวันจนเพื่อนฝูงทักว่าตัวเหลือง ให้ลงไปตากแดดบ้าง เวลาเดินไปไหนก็ไม่ชอบพกร่มนะ อาจจะเป็นเพราะหน้าด้านทนแสงแดดไหว แต่เพื่อนสาวส่วนใหญ่มักจะกางร่มบางคนถึงกับใส่แว่นกันแดดลงมากินข้าวกลางวันเลยทีเดียว บางทีรู้สึกรำคาญคนที่กางร่มจัง ไอ่เราจะเดินแซงก็ไม่กล้า ก็พี่แกเล่นเดินซะกลางฟุตบาท เราต้องเสี่ยงชีวิตลงมาเดินข้างล่างเพื่อแซงเจ๊ เท่านั้นไม่พอ บางคนสะบัดสายที่เอาไว้รัดร่มใส่หน้าอีก กรรมของคนไม่ใช้ร่มอย่างเราจริงๆน๊อ...
Recent Comments